Een revolutie in Tunesië, dat is wat er aan de hand is. Mijn tweede land, het land waar mijn producten vandaan komen en waar familiebanden zijn. Het is een raar gevoel, ik ben net 4 dagen terug en de wereld ziet er toch wel heel anders uit nu.
Het ziet er uit als Bagdad hoor ik, iedereen is op de straat en de president met zijn familie gevlucht.
Terecht.
Want waar de zon altijd een vrolijke noot geeft en waar de vriendelijkheid altijd aanwezig is, zal het gesprek nooit over politiek gaan. Want dat kan een Tunesiër duur komen te staan. Nu niet meer hopelijk. Vanaf enkele dagen is er persvrijheid, kan Al Jazeera bekeken worden op tv, mag je naar Youtube filmpjes kijken en zijn alle sites open op het internet.
De huizen van de presidentsfamilie zijn geplunderd en in brand gestoken, de familie die leefde in een enorme weelde, misselijkmakende nouveau riche gedrag vertoonde en ondertussen heiliger dan de paus zich uitten. Dat kan ook niet goed gaan.
Nu is het hopen op een betere toekomst, waar jongeren kunnen werken na hun universiteitsstudie en waar men in vrijheid zich kan uiten en leven.
En dat de handel ook maar wel snel op gang mag komen, dan kan men ook eten. En dan komen er weer nieuwe 'bevrijde' olijfhouten producten naar nederland.
Groet!
Phara
0 reacties:
Een reactie plaatsen